تو زيبايي به سان باران برتن تفتيده كوير

و تو حيات بخشي چون آب در مزرعه خشك

نه نه، توبالاتراز آنی كه بتوان در حجم كوچك واژه گنجانيد

تو خودي حياتي كه در وجود من جاري شده اي

و من بي تو همان جسمم و بس

عابد

۱۳۸۹/۹/۲۷